home
      

Verhaal van Zeynp: vluchtelinge, pleegkind, pleegouder
èn …. islamitische kaaskop

Zeynp is een zorgzame, assertieve en krachtige vrouw. Wat ze heeft meegemaakt heeft haar gevormd. Ze is moeder maar ook pleegmoeder voor haar neefje. Ze leeft volgens Nederlandse cultuur met respect voor haar achtergrond. Haar lijfspreuk: je mag jezelf zijn.
 

Vluchtelinge

Zeynp (spreek uit als Zenep) was 12 jaar toen ze vanwege de oorlog vluchtte uit Irak:  “Onderweg raakten we onze ouders kwijt. Dat was verschrikkelijk, niet wetende of mijn ouders nog leefden. Mijn broer (20) , zusje (6) en ik belandden in een vluchtelingenkamp in Turkije. Na een paar maanden mochten we naar Nederland.” Het drietal ging van aanmeldcentrum Zeewolde naar AZC Amersfoort en vandaaruit naar een tijdelijke woning. Zeynp: “Toen we eenmaal een verblijfsvergunning hadden, was er een huis beschikbaar in West-Friesland. Daar woon ik nu nog.”
 

Zelf pleegkind

Ze kwam uit een cultuur waar je als meisje niet veel mag naar Nederland. Zeynp: “Ik wilde de Nederlandse cultuur leven. Daarover ontstond wrijving met mijn broer. Ik ben thuis weggegaan en heb een tijd in een pleeggezin gewoond. Dat was niet leuk. Ik wilde terug naar huis. Ik miste mijn zusje en mijn broer dus praatte ik het uit met mijn broer. Hij was jong en voelde zich verantwoordelijk. Hij kende alleen de Islamitische cultuur en wilde niet dat ik het slechte pad op ging. Toen ik weer bij hen hem wonen, ben ik wel mezelf gebleven. Nu, na 20 jaar, is mijn broer daar eindelijk aan gewend en begrijpt hij mij.
 

Pleegmoeder van neefje

Mijn neefje Ali uit Irak was heel erg ziek. Zijn toekomst zag er niet rooskleurig uit. Ik wilde hem naar Nederland halen vanwege de goede medische zorg hier. Dat bleek mogelijk omdat mijn broer ook de Nederlandse nationaliteit heeft. Ali was 5 jaar toen hij hier kwam wonen. We hebben samen veel meegemaakt. Toen het medisch beter ging, kon hij gelukkig weer kind zijn. Hij heeft de basisschool gewoon in 6 jaar afgerond. Nu is hij 14 en gaat over naar twee Havo. Ik ben trots op hem. Hij is mijn koning.
 
Toen Ali naar Nederland kwam, werd Zeynp pleegouder. Ze had hulp nodig omdat Ali uit een andere cultuur kwam, bang was dat de oorlog ook hier zou komen en heel ziek was. Zeynp: “Ik heb vertrouwen in de samenwerking met mijn pleegzorgbegeleider maar mijn omgeving vindt het niet leuk dat ik met de Nederlandse jeugdzorg samenwerk. Ze denken dat jeugdzorg je kinderen afpakt. Maar ik woon hier en ik ben onderdeel van de Nederlandse samenleving.
 

Pleegzorg en Islam

Ik ben moslima. Ik vergeet mijn achtergrond niet, maar ik woon hier en ben onderdeel van de Nederlandse samenleving. Mijn familie noemt mij de kaaskop van de familie. Ik lees de Koran, maar anders dan zij. Ik ga daarover regelmatig in discussie. Met familie, op het schoolplein. Mijn vader is streng gelovig maar respecteert mij. Hij wil ons graag gelukkig zien."
 
Binnen de islamitische cultuur staan mensen niet open voor jeugdhulp. Zeynp: “Hulpverlening komt niet makkelijk binnen. Ze denken dat jeugdzorg je kinderen afpakt. Ze lossen het liever zelf binnen de familie op. Ook binnen mijn familie vinden ze het niet leuk dat ik met pleegzorg samenwerk.
 

Toekomst

Zorgen zit in mijn natuur dus nu mijn dochter en Ali ouder worden, heb ik mij opgegeven voor crisispleegouder. Ik ben ook gevraagd om minderjarige vluchtelingen te helpen bij de cultuurverandering. Misschien ga ik dat doen. Ik wil kinderen graag helpen.”
 

De namen in dit interview zijn gefingeerd.


Parlan
Van der Lijnstraat 9
1817 EH Alkmaar
T: 088 124 00 00
E: contact@parlan.nl




Transferium Jeugdzorg Stichting de Praktijk