Gezinshuisbegeleiding is een prè

Grotendeels ben ik als gezinshuisouder verantwoordelijk voor de opvoeding en dagelijkse zorg voor de kinderen, maar wat is het toch fijn dat de gezinshuisbegeleider onderdeel is van het gezinshuis.

Voor raad en daad kunnen wij bij haar terecht. Niet alleen de kinderen, maar ook de gezinshuisouder.

De gezinshuisbegeleider heeft regelmatig individuele afspraken met de kinderen zodat ze hun verhaal kwijt kunnen. Soms is een luisterend oor voldoende, maar kan zij ook extra ondersteuning geven als het bijvoorbeeld even niet zo goed gaat in het gezinshuis, school niet zo lekker gaat, of dat het even niet botert tussen het kind en eigen ouders. Er wordt vervolgens met de gezinshuisouder overlegd hoe de situatie te verbeteren of misschien wel op te lossen. Het kind (leeftijdsafhankelijk) blijft natuurlijk betrokken bij ieder proces.

Ook bij een match van een nieuwe plaatsing speelt de gezinshuisbegeleider een belangrijke rol, zij kent de samenstelling van het gezinshuis, de leeftijden en interesses van de kinderen en de omgeving waar een kind geplaatst gaat worden. Dit zorgt ervoor dat er genoeg informatie is voor een eventuele match tussen de plaatsing en gezinshuis.

Net als de gezinshuisbegeleider vind ik contact met biologische ouders of netwerk belangrijk. Het komt dan ook regelmatig voor dat de gezinshuisbegeleider voorstelt dat wij samen een bezoek afleggen of hen uitnodigen in het gezinshuis. Niet alleen om kennis te maken, maar ook om te proberen het vertrouwen te geven dat er zo goed mogelijk voor hun kind wordt gezorgd.

Af en toe wordt er een gezellige gezamenlijke lunch met alle kinderen en gezinshuisbegeleider georganiseerd in het gezinshuis. Stoere praatjes en humor ontbreken niet natuurlijk. De gezinshuisbegeleider vindt het een leuke happening en interessant om de hele groep gezamenlijk mee te maken.

Voor mij is de gezinshuisbegeleider onmisbaar, want wat moet ik zonder klankbord of een goed advies. Er is een fantastische klik tussen haar en mij. Ik vind het fijn dat ze me af en toe met beide benen op de grond zet, dat ik geen wereldverbeteraar hoef te zijn en het goed doe zoals ik het doe.